‏نمایش پست‌ها با برچسب رذایل اخلاقی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب رذایل اخلاقی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۰ تیر ۲۹, چهارشنبه

رساله ای در باب حماقت


«ای ابلهان این زمان! روزی خواهد رسید که نسلهای بعد از ما نتایج اعمال بلاهت آمیز شما را خواهند دید و از اینکه ما در دورانی چنین سیاه و خرافه زده، درمیان مردمانی چنین نادان، چنین ابله و چنین بیخرد می زیسته ایم انگشت حیرت به دهان خواهند گزید و از اینکه ما برای بیان حقایقی به این سادگی، مستند و مستدل، در قرن 21 محکوم به طرد و دشنام و سنگ پراکنی شدیم مبهوت خواهند ماند، همانگونه که ما با یادآوری ماجرای محاکمه گالیله حیرتزده میشویم!»
گالیگه که از دادگاه بیرون آمد، پایش را بر زمین کوبید و خطاب به زمین گفت:«اگر همه مردمان بیخرد علیه من موضع بگیرند و مرا مجبور کنند که توبه کنم، واقعیت عوض نمی شود و تنها من و تو می دانیم که تو گرد خورشید می گردی!» و شما ای حضرات کاتولیک تر از پاپ! اگر همه 6 میلیارد جمعیت دنیا علیه من باشند، مرا چه باک! چون تنها سه تن می دانند که زمین گرد است و بدور خورشید می گردد: من، خدای من و شخص منکر کننده همه این واقعیات!

۱۳۹۰ تیر ۲۷, دوشنبه

نه برای پاسخ به احمد باطبی! برای ثبت در تاریخ!

بالاخره دوستمون سکوتش رو شکست و در مقام توضیح براومد. اما متن نوشته شده توسط ایشان که تنها به درد پچ پچ کردنها و حرفهای درگوشی مجالس دورهمی زنهای خانه دار و بیکار و مسن می خورد و می تواند همنشینی و غیبت کردن آنها را رونقی دهد، انقدر پر از تناقض و انقدر پر از ادعاهای شاخدار است که اگر من بخواهم به آنها جواب دهم باید صدها صفحه بنویسم و ایمیلها و چتهای رد و بدل شده را اینجا بگذارم و ... خلاصه حکایت مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد، آنهم تنها برای پاسخ گفتن به درد دلهای خاله زنکی یک قهرمان، که بله... سوسن خانم خودش به من گفت که ایشان مشکل اخلاقی دارد... بله... آقا تقی خودش به من گفت ایشون آدم خطرناکیه! نخیر... شمسی خانم با همین دو تا گوش خودش شنیده بود که این خانم فلان کرده و بهمان گفته! فکر میکنم هر عقل سلیمی با یکی دو بار خواندن متن این آقا متوجه تناقضها و داستان سراییهای این عزیز بشود و اگر هم نشد بنده خودم را موظف نمی بینم که جور عدم تعقل و تفکر خواننده را بکشم.

۱۳۹۰ تیر ۲۲, چهارشنبه

صادق باشید! صادق باشیم!

در ارتباط با مطلب منتشر شده در سبزنامه ایرانیان تحت عنوان ارژنگ داوودی با ارسال نامه ای از درون زندان پرده از یک راز بزرگ برداشت، از آنجاییکه مطلب بدون اطلاع و هماهنگی با من نوشته شده، لازم می بینم چند مورد را شفاف سازی کنم (البته با اجازه استاد بزرگ شفاف سازی؛ آقای علیرضا رضایی!) 

1.      بنده هیچگاه و هرگز همسر آقای احمد باطبی نبودم، ما تنها برای مدت دو سال نامزد بودیم و اگرچه ایشان در تمام نامه ها و ایمیلهایش مرا «همسر عزیزم» خطاب میکرد، اما خوشبختانه این اتفاق نامیمون و نامبارک هرگز رخ نداد.
2.      بنده هیچگاه و هرگز در اثر ضرب و شتم در هیچ بیمارستانی بستری نشده ام. من شکایتی در اداره پلیس داشتم علیه آقای باطبی، بدلیل حادث شدن وقایعی تحت عنوان «خشونت خانگی»، که آن شکایت به اصرار و پیشنهاد مهندس موسوی خوئینی از اداره پلیس پس گرفته شد و من از ادامه مسیر پرونده انصراف دادم.
3.      حدود یک سال و اندی پیش چندین بار از اداره FBI با من تماس گرفته شد و مرا بعنوان شاهد و مطلع در خصوص پرونده ای که برای آقای احمد باطبی تشکیل شده بود، احضار کردند

۱۳۹۰ تیر ۲, پنجشنبه

اندر احوالات دادگاهی «ملیجک باجی» و «شازده مطرب الممالک»

بالاخره بار وکلای واشنگتن دی سی قسمت اول پرونده و شکایات مطرح شده علیه خانم لیلی مظاهری (وکیل سابق من و احمد باطبی) رو منتشر کرد. البته شکایت من علیه ایشون هنوز در این پرونده نیست چون در مرحله رسیدگی هست و در آینده نزدیک منتشر میشه. خوشحالم که این کشور، سرزمین قانونه و اگرچه با دوندگی زیاد، اما در نهایت حق به حقدار می رسه. عنوان این پرونده هست: شکایات رسیدگی شده از طرف بار وکلای دی سی علیه لیلی مظاهری جهت ارتکاب چندین مورد فریب و کلاهبرداری، دزدی، جعل اسناد و دروغ، خیانت در امانت و... از تمام عزیزانی که به این خانم به هر شکلی اعتماد کردند یا تصمیم دارند که بکنند، توصیه میکنم این پرونده ایشون رو با دقت مطالعه کنند.
یک جای این دادگاه کشته منو!

۱۳۹۰ خرداد ۳۰, دوشنبه

اندر احوالات قشر فرهیخته ما

عزیزِ جانِ بابا... شخص شخیص بنده طبق پژوهشهای فوق کارشناسی دریافتم که معضل «کلی گویی» که به گفته برادر مومن و متعهد و انقلابیمون، محسن نامجو که می فرمایند:«کلی گویی آفت شعر است و حرف مفت، آفت ذهن!» و نیز عدم قدرت تجزیه و تحلیل مسائل، فقط مختص قشر کم سواد یا ناآگاه جامعه نیستا... یارو مولانا و حافظ و سعدی رو شخم زده، فلسفه میشل فوکو و ژاک دریدا و کانت و هگل رو که بهتر از خود آقایون می شناسه، تاریخدان و تاریخ خوان و این صوبتا... بعد یهویی یَک چیزی افاضات میکنه که شنبلیله پشت گوش آدم سبز میشه!!! مثلا میگه:« آقای فلانی که دروغگو است و دزد است و هفت خط و رند و شارلاتان و پشت هم انداز، من باهاش مدارا می کنم چون حافظ فرموده: با دوستان مروت، با دشمنان مدارا... چون گاندی گفته فلان و بهمان، چون الگوی رفتاری من مادر ترزا است و ...» خلاصه این صوبتا... بعد بهش میگی: «خوب چرا با آقای جمهوری اسلامی که واجد همین صفات نکوهیده است، مدارا نمیکنی؟ چرا از دستش فرار کردی؟ چرا علیهش مطلب می نویسی؟» جواب میده:«خوب! جمهوری اسلامی فرد نیست، سیستم است، یک جریان است! اما آقای فلانی فرد است!»

۱۳۹۰ خرداد ۱۸, چهارشنبه

از ماست که بر دوغ...

چند روزه دچار یأس فلسفی شدم. یأس فلسفی من زمانی شدیدتر شد که دیشب بعد از سالها دوباره فیلم «آخرین تانگو در پاریس» با بازی مارلون براندو رو دیدم! یعنی درست زمانیکه میخوای آدم باشی (بقول همشهریهای ما: آدام باشی!) روراست باشی، بنده راست و ریست خدا باشی، می زنن می کشنت!!! یعنی این آدمها صداقت بهشون نیومده والله... بعد اونوقت یأس فلسفی من امروز خیلی شدیدتر شد وقتی دیدم یه مشت آدم تو فیس بوک داشتن با هم بحثهای خیلی جدی میکردن و همدیگه رو به در و دیوار می کوبیدن، اونم چی؟ با فینگیلیش نوشتن! بعد من براشون نوشتم عزیز جان بابا! خوب فونت فارسی ویندوز رو فعال کنید فارسی بنویسید جای این خط خرچنگ قورباغه! بعد یکی دراومد جواب داد: «ویندوز من اوریجیناله فارسی نداره!» بعد من با خودم فکر کردم

۱۳۹۰ خرداد ۱۱, چهارشنبه

اندر حالات و احوالات اصلاح طلبان حکومتی و مصائب آخرالزمان

مدتی پیش دوستی برای همکاری منو معرفی کرد به جوانی که در یکی از این سایتهای خبری اصلاح طلب سمتی دارد. (گویا سردبیر یه بخشی است!) جوان مزبور به من گفت که شما باید گزارشهای اقتصادی برای این سایت بنویسید. من نپذیرفتم چون هیچ اطلاعات و دانشی در زمینه مسائل اقتصادی ندارم. به جوان مذکور عرض کردم: بنده در این خصوص دانشی ندارم. گفت: «مگه بقیه چطور می نویسند؟ چهار تا مطلب بخون از بین اونها یه چیزی بنویس دیگه!» بنده عرض کردم: «شرمنده اخلاق اسلامیتون هستم. من تا تسلط کامل به موضوعی نداشته باشم، در موردش نمی نویسم. مهم نیست که بقیه این کار را می کنند. بقیه درست نمی کنن! (منظورم دقیقا و تحقیقا این بود که بقیه «غلط میکنن» اما بطور مودبانه!)» گفتم: «من فقط در مورد چیزی می نویسم که هرگونه بحث و پرسشی در آن زمینه پیش آمد، بتوانم با اشراف کامل پاسخ دهم و از نوشته ام دفاع کنم.»

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۴, شنبه

رساله ای در باب مرض بی سوادی

آقا جان! بی سوادیم دیگه! قبول کنیم که بی سوادیم و میونه ای با تحقیق و مطالعه نداریم! بی سوادی و بی اطلاعی، صرفا مرض قشر عوام و فرودست جامعه نیست به والله! همین مبارزان و مخالفان و معاندان و منافقان و براندازان و منتقدان و روشنفکران و روشندلان و ... نه ببخشید! جوگیر شدم یهویی! روشندلان جزو لیست نبود! خلاصه از مطالعه خوشمون نمیاد دیگه! خروار خروار ادعا فقط... بعد اونوقت حرف از مطالعه میشه، منظور اون دو تا دونه کتابی که در کل عمرمون خوندیم نیستا... منظور این چهار تا سایت خبری که هر روز بهش سر می زنیم هم نیست! دارم حرف از حداقل روزی یکی دو ساعت مطالعه مفید متون تاریخی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فلسفی و... می زنم! (دقت بفرمایید: متون، نه خلاصه و نقل قول) دقت فرمودید؟

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۷, شنبه

اندر حالات و احوالات مرده خوری


یارو منتظره یکی بیفته بمیره بعد طرف برداره خاطره بنویسه که بله! در زندان که بودیم من برای ایشان با گوشت کوبیده کتلت درست میکردم! نخیر! تخت طبقه اول را من برای فلانی مهیا کردم! بله! من برای فلانی چای می ریختم و با هم گپ می زدیم. بله بله! فلانی 48 ساعت در حیاط زندان عین سامورایی ها به من خیره شده بود(در حالیکه خورشید دو بار آمد و رفت، طرف پلک هم نزده و همین جوری به این رفیقمون خیره مونده! بعد اومده جلو گفته من در ناصیه تو چیزی فرابشری می بینم! قدر خودت را بدان! تو حیفی! داری حروم میشی!) فقط من نمی دونم چرا این خاطرات رو در زمان زنده بودن این آدمها نمی نویسه؟؟

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۱, یکشنبه

اندر احوالات زنان خوب و زنان بد

زنان بد به همه جا می رسند، زنان خوب تنها به خوابگاه شوهر راه دارند که همانا بهشت موعود است! باور ندارید؟ بفرمایید: «...و آن زنان را که از نافرمانی شان بیم دارید، اندرز دهید و از خوابگاهتان دورشان کنید و بزنیدشان. اگر فرمانبرداری کردند، از آن پس دیگر راه بیداد پیش مگیرید. و خدا بلند پایه و بزرگ است.» سوره النساء آیه  ۳۴
پی نوشت: ماست مالی علماء و فضلا و دانشمندان اسلام و ماله کشان عزیز: «ضربوا» در این آیه به معنی «کتک زدن» نیست، بلکه به معنی «نوازش کردن» است!!!

۱۳۸۹ آبان ۱۶, یکشنبه

اندر حالات و احوالات فلسفیدن (3)

مرحوم حاج آقا ولتر دامت برکاته در تشریح آزادی بیان فرمودند:«من با تو مخالفم اما جانم را می دهم تا تو حرفت را بزنی» امروز هم تعداد بسیار بسیار بسیار و باز هم بسیار قلیلی از مبارزان راه آزادی بیان و فعالین حقوق بشر و اپوزیسیون بر همین عقیده اند، اما با تفاوتی کاملا نامحسوس و جزئی! ایشان می فرمایند:«من با تو مخالفم اما جانم را می دهم تا تو حرفت را نزنی» و یا «مخالفان من تنها در صورتی حق حرف زدن دارند که موافق من باشند»!

۱۳۸۹ آبان ۱۱, سه‌شنبه

اندر حالات و احوالات فلسفیدن (2)


مرحوم حاج آقا نیچه (قدس سره) می فرماید: آنکس که با هیولا به جنگ بر می خیزد، می باید هوشیار باشد که خود در طی آن جنگ به اژدها تبدیل نگردد! دارم فکر می کنم این قهرمان گیس بلند خالی بند شما، مادر مرده از اول اژدها نبوده که...

۱۳۸۹ مهر ۳۰, جمعه

اندر حالات و احوالات فلسفیدن (1)


مرحوم حاج آقا نیچه (قدس سره) می فرماید: در جنگ میان حافظه و اراده، این اراده است که پیروز می شود... اراده مان اراده فرموده فراموش کند که در گذشته چه میزان ببو تشریف داشتیم و هر آنچه بر سرمان آمده از دست این رجال مردنما، تخیلی بیش نبوده است!