‏نمایش پست‌ها با برچسب احمد باطبی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب احمد باطبی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۰ تیر ۲۷, دوشنبه

نه برای پاسخ به احمد باطبی! برای ثبت در تاریخ!

بالاخره دوستمون سکوتش رو شکست و در مقام توضیح براومد. اما متن نوشته شده توسط ایشان که تنها به درد پچ پچ کردنها و حرفهای درگوشی مجالس دورهمی زنهای خانه دار و بیکار و مسن می خورد و می تواند همنشینی و غیبت کردن آنها را رونقی دهد، انقدر پر از تناقض و انقدر پر از ادعاهای شاخدار است که اگر من بخواهم به آنها جواب دهم باید صدها صفحه بنویسم و ایمیلها و چتهای رد و بدل شده را اینجا بگذارم و ... خلاصه حکایت مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد، آنهم تنها برای پاسخ گفتن به درد دلهای خاله زنکی یک قهرمان، که بله... سوسن خانم خودش به من گفت که ایشان مشکل اخلاقی دارد... بله... آقا تقی خودش به من گفت ایشون آدم خطرناکیه! نخیر... شمسی خانم با همین دو تا گوش خودش شنیده بود که این خانم فلان کرده و بهمان گفته! فکر میکنم هر عقل سلیمی با یکی دو بار خواندن متن این آقا متوجه تناقضها و داستان سراییهای این عزیز بشود و اگر هم نشد بنده خودم را موظف نمی بینم که جور عدم تعقل و تفکر خواننده را بکشم.

۱۳۹۰ تیر ۲۲, چهارشنبه

صادق باشید! صادق باشیم!

در ارتباط با مطلب منتشر شده در سبزنامه ایرانیان تحت عنوان ارژنگ داوودی با ارسال نامه ای از درون زندان پرده از یک راز بزرگ برداشت، از آنجاییکه مطلب بدون اطلاع و هماهنگی با من نوشته شده، لازم می بینم چند مورد را شفاف سازی کنم (البته با اجازه استاد بزرگ شفاف سازی؛ آقای علیرضا رضایی!) 

1.      بنده هیچگاه و هرگز همسر آقای احمد باطبی نبودم، ما تنها برای مدت دو سال نامزد بودیم و اگرچه ایشان در تمام نامه ها و ایمیلهایش مرا «همسر عزیزم» خطاب میکرد، اما خوشبختانه این اتفاق نامیمون و نامبارک هرگز رخ نداد.
2.      بنده هیچگاه و هرگز در اثر ضرب و شتم در هیچ بیمارستانی بستری نشده ام. من شکایتی در اداره پلیس داشتم علیه آقای باطبی، بدلیل حادث شدن وقایعی تحت عنوان «خشونت خانگی»، که آن شکایت به اصرار و پیشنهاد مهندس موسوی خوئینی از اداره پلیس پس گرفته شد و من از ادامه مسیر پرونده انصراف دادم.
3.      حدود یک سال و اندی پیش چندین بار از اداره FBI با من تماس گرفته شد و مرا بعنوان شاهد و مطلع در خصوص پرونده ای که برای آقای احمد باطبی تشکیل شده بود، احضار کردند

۱۳۹۰ تیر ۲, پنجشنبه

اندر احوالات دادگاهی «ملیجک باجی» و «شازده مطرب الممالک»

بالاخره بار وکلای واشنگتن دی سی قسمت اول پرونده و شکایات مطرح شده علیه خانم لیلی مظاهری (وکیل سابق من و احمد باطبی) رو منتشر کرد. البته شکایت من علیه ایشون هنوز در این پرونده نیست چون در مرحله رسیدگی هست و در آینده نزدیک منتشر میشه. خوشحالم که این کشور، سرزمین قانونه و اگرچه با دوندگی زیاد، اما در نهایت حق به حقدار می رسه. عنوان این پرونده هست: شکایات رسیدگی شده از طرف بار وکلای دی سی علیه لیلی مظاهری جهت ارتکاب چندین مورد فریب و کلاهبرداری، دزدی، جعل اسناد و دروغ، خیانت در امانت و... از تمام عزیزانی که به این خانم به هر شکلی اعتماد کردند یا تصمیم دارند که بکنند، توصیه میکنم این پرونده ایشون رو با دقت مطالعه کنند.
یک جای این دادگاه کشته منو!

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۴, شنبه

رساله ای در باب مرض بی سوادی

آقا جان! بی سوادیم دیگه! قبول کنیم که بی سوادیم و میونه ای با تحقیق و مطالعه نداریم! بی سوادی و بی اطلاعی، صرفا مرض قشر عوام و فرودست جامعه نیست به والله! همین مبارزان و مخالفان و معاندان و منافقان و براندازان و منتقدان و روشنفکران و روشندلان و ... نه ببخشید! جوگیر شدم یهویی! روشندلان جزو لیست نبود! خلاصه از مطالعه خوشمون نمیاد دیگه! خروار خروار ادعا فقط... بعد اونوقت حرف از مطالعه میشه، منظور اون دو تا دونه کتابی که در کل عمرمون خوندیم نیستا... منظور این چهار تا سایت خبری که هر روز بهش سر می زنیم هم نیست! دارم حرف از حداقل روزی یکی دو ساعت مطالعه مفید متون تاریخی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فلسفی و... می زنم! (دقت بفرمایید: متون، نه خلاصه و نقل قول) دقت فرمودید؟