تارا نیازی
اسیدپاشی، قصاص، انتقام، بربریت، مجازات قرون وسطایی، رواج خشونت، وجهه بین المللی، اعدام، قانونمداری، کور کردن، قطع عضو، اولیای دم، خونخواهی، دیه و ... اینها واژه هایی است که مدتهاست در اماکن عمومی و در رسانه ها می خوانیم و می شنویم. کسانی قصاص را معادل «انتقام» می دانند، انتقامی کور که جز رواج خشونت دستاوردی ندارد. کسانی دیگر قصاص را عین عدالت و حق طبیعی قربانی می شمارند. اینکه کدامیک از این دو گروه بر حقند و کدام در راه باطل، نه در مجال این بحث است و نه در تخصص نگارنده. این نوشتار به بررسی کتاب «خواب روندگان»[1] (Sleepers) اثر معروف «لورنزو کارکاترا» (Lorenzo Carcaterra) خواهد پرداخت و در ادامه بررسی محور اصلی داستان، یعنی بحث «انتقام» با مسئله قصاص و بحثهای پیرامون آن در این روزها.
مرور کتاب: کتاب «خواب روندگان» که دومین اثر لورنزو کارکاترا است، داستانی است بر اساس واقعیت که در سال 1995 نوشته شده است. کتاب به شرح ماجرای زندگی نویسنده و سه تن از دوستان صمیمی دوران نوجوانی اش می پردازد . لورنزو شیکز کارکاترا (Lorenzo "Shakes" Carcaterra)، توماس مارکانو (Thomas "Tommy" Marcano) مایکل سولیوان (Michael Sullivan) و جان ریلی (John Reilly) چهار نوجوان 13 و 14 ساله نقش آفرین این داستان هستند. نویسنده در توصیف این اثر می گوید: «زمانیکه دوستی آنقدر عمیق است که رشته های آن از پیوندهای خونی هم محکم تر و قوی تر است.»[2]